NAAR NOORD
Tijdelijk weblog bedoeld voor vrienden en familie die de voortgang van onze op handen zijnde verhuizing willen volgen.
En voor alle toekomstige bewoners die alvast willen kennismaken met elkaar.
Maar ook nog een beetje over onze oude buurt, ondertussen tot Beschermd Stadsgezicht bevorderd.
Er is mogelijkheid om commentaar te leveren: tips over vloeren leggen, vervoer van “veel rotzooi in 1 keer” en aanbiedingen om tegen kost en gedeeltelijke inwoning te komen helpen zijn welkom !!!.

Onze verhuizing is achter de rug…
Het huis is af…
De geleende dozen kunnen straks weer terug.
Nu wordt het tijd om ook weer aan al die andere dingen te denken.
Iedereen heel erg bedankt voor jullie bijdragen!
Ik ga weer terug naar mijn eigen stek!
Oversteken is voortaan via ESB (zie links) te bekijken!
Twee wordt weer 1.
Ofwel 1 plus 1 is weer 1.
Daar waar het begon en dit vanaf gesplitst was.
Ik neem dit weblogje gewoon mee.
En jullie blijven uiteraard ook op mijn thuisbasis welkom!
Ik ben overgestoken…

Sinds drie dagen zijn we echt over…alles staat nog in dozen, we kunnen helemaal niets vinden en alleen wat onbenullige dingen die we nu nog niet missen slingeren nog rond in ons oude huis.
We hebben nu twee huizen, dat klinkt sjieker dan het is…
Ik heb heel even een fase gehad dat hier niks was en ik daarachter “thuis” noemde…
Nu kan ik me bijna niet eens meer voorstellen dat ik daar ooit heb geleefd.
Mijn kinderen zijn in dat huis geboren, het is 11 jaar ons “thuis” geweest.
Maar nu is het leeg en koud en kaal…
En de belofte die het toen in zich had is niet meer er aan af te zien.
Dit huis, aan de overkant, is nu thuis…
Het is hier warm en het begint te leven.
Nieuwe rituelen beginnen zich te vormen.
Nieuwe plekken waar ik het liefst zit.
Mijn agenda neer leg.
Mijn tas neer gooi als ik thuis kom.
De hond gaat liggen als we weg zijn.
Ik begin langzaam weer tot mezelf te komen.

We zijn vanaf de 12e elke dag in de Kinksstraat aan het klussen en we hebben al een derde boekenkast leeg…we hebben al gezien dat we te weinig verhuisdozen hebben…
Vandaar dus de vraag of we van mensen die al over zijn en dozen uitgepakt hebben en er vanaf moeten/willen dozen kunnen lenen/overnemen!
We zijn vast niet de enigen, maar wie weet!
Laat maar weten op welk nummer we ze mogen ophalen!

Verhuiskaarten besteld, email-contacten inlichten…alweer de weg kwijt.
Een doos inpakken en verf halen, ja, dat was het!
Hadden we nu wel of niet water en gas afgemeld?
Willen we echt op zondag naar onze zweedse vrienden in Duiven?
“Wat doen we eigenlijk met alle tuinafval…de klimop moet nog van de voorgevel…ja, ik weet dat die al tot aan het dak is ondertussen…”!
De kinderen vinden het niet erg om twee weken friet te eten, gek he, en de week daarna komt de magnetron al…
“Nee, die kunnen niet, die zijn op vakantie…”
“Hoe bedoel je, kerstkaarten? En waarom wil die perse een adreswijziging, die is hier toch ook nooit geweest? “Dag komen zeggen” en een kaartje sturen? Goh… “
“Hoera! T. neemt een aanhanger mee, vindt ie gezellig, dus dat is de klimop enzo…vink maar af!…”

Het gaat er nu toch echt op aan.
De meesten van ons zullen over een paar weken aan het klussen zijn, wonen aan de Oogappel, winkelen bij de Jan Linders of in Bemmel, en elkaar tegen komen bij scholen…
En het dan wellicht helemaal niet doorhebben dat die vreemde naast hem of haar diegene is waar ze al maanden tips mee uitwisselen op internet via een vaag weblogje van een of ander vaag mens dat daar ook komt wonen…
Maar wie is nu wie?
Voor wie wil: je kunt hier natuurlijk een foto van je/jullie zelf hier neerzetten, een gezicht bij de namen en huisnummers dus.
Misschien dat je buren je de volgende keer herkennen als je ze op straat voorbij slentert…als je dat wil tenminste …

Ik ben even niet online.
Maar ik wil wel nog even deze mistige foto plaatsen…

Een derde van ons totale budget hebben we er doorheen gejast vandaag!
Maar dan hebben we wel een vloer en een tafel (met stoelen) om aan te zitten.
Nu alleen nog de muren, een koelkast en een kookgeval.
En dan moet het maar goed zijn.
Met alle kleine losse rommel vliegen we waarschijnlijk toch gruwelijk de bocht uit…
Ik doe tegenwoordig weer aan impuls-aankopen.
Zo hebben we bijvoorbeeld al 1 gordijn.
En 1 lampekap.
En de voorstrijk…half.
Het wordt dus tijd voor een duidelijke coordinatie!
Bouwmarkten langs gaan op zaterdagen blijkt niet mjn favoriete dagbesteding te zijn, zo heb ik ontdekt.
Al helemaal niet als binnen iemand in een clownspak op een soort podium ramsj staat te veilen.
“Wie oh wie biedt meer dan 2 euro voor deze wc-bril !?”.
Klussen is een groot feest, vandaar de balonnen, de vlaggetjes en die clown vandaag, bofferds zijn wij…
Gelukkig waren er ook gratis hotdogs…!

Ook al is er zat uit te wisselen en te melden zo te zien (wij krijgen overigens op 12 december om 12 uur in het huis de sleutel als het goed is!), zelf ben ik niet zo vaak online op dit moment, want mijn computer werkt helemaal niet mee!
Ik vrees ook dat ik vanuit Lent niet zo snel alles weer aan het draaien heb, dus het zal even een beetje stiller worden van hieruit.
Maar jullie weten ondertussen aardig de weg op dit weblog, geen probleem voor de bezoekers dus.
En ondertussen wordt ik rusteloos.
Eind december lach ik er om en is alles achter de rug…het stuk daar tussen in ga ik trachten te negeren.
Ik vermaak me tot die tijd op mijn werk met de flauwe grappen die collega’s en leerlingen maken over mijn zorgelijke blik, dat helpt ook nog.
Alles om het feit dat er geen BSO is op de woensdag bij gebrek aan kinderen in de nieuwe wijk te relativeren, bijvoorbeeld…
En zo zal er nog wel de een of andere leuke verrassing in de envelop zitten.
Ik heb inmiddels heel naief een verhuisdraaiboek uitgedraaid, en kan veilig aannemen dat dit draaiboek na drie dagen al niet meer klopt.
Ik heb besloten mijn best te gaan doen om een tao-istische houding aan te nemen ten aanzien van de bult spullen.
Nog vijf weken.

Waren er trouwens nog meer mensen die opeens alle reacties kwijt waren?
Ik zet ze weer zichtbaar neer !
Wanneer ik zit te experimenteren realiseer ik me niet dat er mensen zijn die dat meteen merken.
Ik heb nog nooit zo’n goedbezocht weblog gehad, en moet daar nog steeds een beetje aan wennen….Ha!
Ook al heb ik nooit de pretentie gehad dat dit webgeval voor mensen uit de straat een ontmoetingsplek zou worden, ik verbaas me er nog steeds een beetje over dat het dat uiteindelijk geworden is.
Ik vind het wel erg gaaf dat het zo werkt.
We kunnen namelijk straks allemaal meer of minder anoniem naast elkaar in de straat wonen…
Of er een echte buurt van maken.
Er was al een vrouw die een straatfeest wilde organiseren.
Ik neem de muziek wel mee!